السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

1003

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب پنجم از باب‌هاى زكات غلّات اين گفته كه : « مردم مىگويند : پذيرفتن زمين و درخت خرما شايسته نيست ، در حالى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله سرزمين خيبر را واگذار كرد و كسانى كه زمين را مىپذيرند ، افزون بر پرداخت قبالهء زمين موظف به پرداخت يك دهم و يك بيستم سهم خود - زكات - هستند . » در روايت ديگرى ، روايت دوم نظير اين مطلب هست . و در بسيارى از روايات باب هفتم از باب‌هاى مزارعه ، مناسب با اين بحث هست . و در روايت دوم از باب دهم از باب‌هاى مزارعه اين گفته كه : « از ابتدا زمين را به اين شرط به او واگذار مىكند كه در هر چهل من ، يك من زعفران براى تو باشد . » و در روايت سوم از باب يازدهم اين گفته كه : « دربارهء زمينى كه از حاكم مىگيرم و به كارگرانم كرايه مىدهم . . . نظرتان چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد ، من نيز با كارگرانم اين گونه رفتار مىكنم . » و در روايات دو باب پيشين و باب بعدى ، مطالبى مناسب با اين بحث وجود دارد و باب هفدهم از باب‌هاى اجاره را نيز بنگر . و در روايت چهارم از باب بيست و چهارم از باب‌هاى اجاره اين گفته كه : « شخصى براى چند سال معين زمين يا چيز ديگرى را از فردى مىپذيرد . . . » باب 15 حكم اجاره زمينِ درخت‌دار و حكم زكات عامل در مزارعه و مساقات و مستأجر 1663 - ( 1 ) سماعه گويد : « از امام سؤال كردم : شخصى زمينى را كه در آن نخل يا درخت ميوه است به مدت دو يا سه سال اجاره مىكند . امام عليه السلام فرمود : اگر هنگام آشكار شدن ميوه و بستن آن اجاره كند ، اشكال ندارد و اگر آن را به مدت دو يا سه سال اجاره كند ، اجارهء آن پيش از رسيدن ميوه نيز اشكال ندارد . »